معرفی گربه نژاد پرشین
کمتر کسی تردید دارد که پوشش بلند، ابریشمی و مجلل گربه نژاد پرشین بیش از ۱۰۰ سال است که نماد اوج زیبایی در دنیای گربهها به شمار میرود.
اما جذابیت این نژاد فقط به موهای خیرهکنندهاش محدود نمیشود. داوران مسابقات و پرورشدهندگان باتجربه بهخوبی میدانند که ساختار بدن در زیر این پوشش باشکوه، اهمیتی اساسی دارد. این ساختار باید متقارن، قدرتمند، ظریف و از همه مهمتر کاملاً گرد باشد.
چشمها، سر، پوزه، بدن و حتی نوک گوشهای گربه نژاد پرشین همگی حسی از دایرهبودن را منتقل میکنند؛ بهویژه آن چشمهای بسیار بزرگ و گرد که دقیقاً در مرکز صورت قرار گرفتهاند و با نگاهی رو به بالا، نهایت شیرینی و لطافت را به نمایش میگذارند. ظاهری که تقریباً هیچکس نمیتواند در برابر آن مقاومت کند.
صفات و ویژگیهای نژاد پرشین
میزان اجتماعی بودن
مهربان ولی مستقل، تعامل کمحجم و کنترلشده رو ترجیح میده.
میزان حرف زدن (میو میو)
سطح انرژی و بازیگوشی
میزان وابستگی عاطفی
به صاحبش علاقهمنده، اما وابسته یا بغلطلب افراطی نیست.
هوش و آموزشپذیری
سازگاری با محیط و آدمهای جدید
رابطه با حیوانات دیگر
اگه معرفی بهدرستی انجام بشه، معمولاً سازگاره و اهل درگیری نیست.
سطح ریزش مو
ریزش طبیعی این نژاد به مراتب بیشتر از بسیاری نژادهای دیگر است
استاندارد نژاد
گربههای پرشین بدنی تنومند و محکم دارند، با سینهای پهن و عضلاتی قوی، و نمونهی بارز تیپ بدنی «کابی (cobby)» بهشمار میآیند. پاهای کوتاه و استخوانبندیشدهی آنها اغلب به «تنههای کوچک درخت» تشبیه میشود. دمِ پُرمو و پرپشت آنها نیز باید کوتاه باشد. گوشها باید کوچک باشند — هرچه کوچکتر، بهتر — و این ویژگی در تضاد با چشمهای بسیار بزرگ، گرد و چشمگیر آنها قرار میگیرد. تعادل و تناسب اندام از عوامل کلیدی در ارزیابی این نژاد در مسابقات و نمایشهای گربههاست.
رنگ نیز اهمیت بسیار زیادی دارد؛ در واقع تنوع رنگ در این نژاد آنقدر زیاد است که برای رقابت، به هفت گروه تقسیمبندی شدهاند. این گروهها شامل رنگهای یکدست، راهراه (تابی)، نقرهای و طلایی، سایهدار و دودی، چندرنگ (پارتیکالر)، کالیکو و دورنگ، و هیمالین (دارای الگوی پوینت) میشوند.
تاریخچه نژاد
اگرچه نام گربه پرشین از کشور مبدأ احتمالی آن گرفته شده است، اما دقیقاً مشخص نیست که این نژاد چگونه به اروپای غربی راه یافته است. با این حال، در سال ۱۶۲۶، پیترو دلا واله، بازرگان ایتالیایی، پس از سفری به ایران، گربهای موبلند با پوششی بسیار پُرپشت و چشمگیر را با خود بازگرداند که بهطور محسوسی با گربه ترکیش آنگورا — که تقریباً در همان زمان به اروپا رسیده بود — تفاوت داشت.
این دو نژاد با یکدیگر تلفیق شدند تا گربهای تنومند با پوزهای کوتاه و پوششی با بافتی ابریشمی، اما در عین حال متراکم و پُرحجم، بهوجود آید. با آغاز نمایشهای گربه در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی، پرشینهایی که بهصورت انتخابی اصلاح نژاد شده بودند، به نژاد غالب تبدیل شدند. نخستین نمونههای واردشده به ایالات متحده در اواخر دهه ۱۸۸۰ میلادی وارد شدند. گربههای پرشین نقش مهمی در شکلگیری فرهنگ پرورش و نمایش گربهها در سراسر دنیای انگلیسیزبان داشتند و در زمان تأسیس انجمن دوستداران گربه (Cat Fanciers’ Association) در سال ۱۹۰۶، یکی از شش نژاد پایهی آن بهشمار میرفتند.
مراقبت از نژاد پرشین
پرشینها در عین بازیگوش بودن، آرام و ملایماند و میتوانند مکملی عالی برای یک خانهی با برنامه و منظم باشند. راحتگیر و آرام هستند؛ شاید بتوان آنها را به دنبال کردن یک اسباببازی ترغیب کرد، اما بیشتر دوست دارند فقط توجه و محبت صاحبشان را دریافت کنند. از آنجا که پرشینها برای حفظ ظاهر زیبا و مجلل خود به رسیدگی مداوم به موها نیاز دارند، مهم است که بچهگربهها از سنین پایین به نظافت و آرایش عادت داده شوند. به همین دلیل این نژاد یکی از آسانترینها برای تربیت محسوب میشود؛ پرشینها سریع معنی «نه» را یاد میگیرند و بسیاری از آنها حتی به نام خود نیز واکنش نشان میدهند.
این گربه معمولاً از آنهایی نیست که روی کانتر آشپزخانه بپرد یا از پردهها بالا برود. پرشینها ترجیح میدهند همیشه پاهایشان روی زمین باشد و شخصیتی آرام و متعادل را با علاقه و وفاداری پایدار به انسانهایشان ترکیب میکنند. همین ویژگی باعث میشود با کودکان در هر سنی سازگار باشند و بتوانند بهخوبی و آرام در کنار سایر حیوانات خانگی زندگی کنند.
نگهداری از یک گربهی پرشین نیازمند تعهد جدی به رسیدگی منظم به موها و البته جاروبرقی کشیدنِ مداوم خانه است! یک شانهی فلزی یا با روکش تفلون، با دندانههای بلند، درشت و ریز، برای جلوگیری از گرهخوردگی و درهمتنیدگی موها ضروری است. چشمهای بزرگ این نژاد ممکن است دچار لک اشکی شوند و نیاز به تمیز کردن با یک پارچهی نرم و مرطوب داشته باشند.
حمام کردنهای گاهبهگاه—که فقط پس از شانهکشی کامل و کوتاه کردن ناخنها باید انجام شود—به تمیز، سالم و زیبا ماندن پوشش مو کمک میکند. بسیاری از صاحبان گربههای پرشین برای اطمینان از بهترین ظاهر حیوان خانگیشان، از آرایشگران حرفهای حیوانات کمک میگیرند.
گربههای پرشین آنقدر محبوب هستند که از زمانی که انجمن CFA رتبهبندی نژادها را بر اساس ثبتنام آغاز کرده، همواره در میان ده نژاد برتر قرار داشتهاند. چند سال پیش، تأکید بیش از حد بر ظرافت ویژگیهای ظاهری باعث بهوجود آمدن گربههایی با سوراخهای بینی کوچکتر از حد معمول شد که مشکلات تنفسی ایجاد میکرد.
پرورشدهندگان با واکنش مناسب، این گربهها را از برنامههای پرورش حذف کردند و در نتیجه تعداد گربههای مستعد این مشکلات کاهش یافت.
تغذیه نژاد پرشین
پروتئین
- پرشینها به پروتئین باکیفیت بالا نیاز دارند تا عضلاتشان سالم بماند.
- منابع خوب: گوشت مرغ، ماهی، بوقلمون و تخممرغ.
چربیها و انرژی
- چون کمتحرکند، نیاز انرژیشان متوسط است.
- چربی سالم (مثل امگا۳ و امگا۶) برای پوست سالم و موهای براق ضروری است.
کربوهیدرات
- باید محدود باشد، چون زیاد مصرف شود → اضافه وزن و چاقی.
- بهترین حالت: منابع سبزیجات و غلات سبک به میزان کم.
آب و هیدراتاسیون
- گربههای پرشین ممکن است کم آب بنوشند.
- غذای مرطوب (کنسرو یا پوره) کمک میکند کلیهها سالم بمانند و پیشگیری از سنگ ادراری شود.
محصولات مرتبط از برند رویال کنین
غذای خشک کیتن پرشین رویال کنین
از: ۱,۱۹۰,۰۰۰ تومان
غذای گربه پرشین ادالت رویال کنین
از: ۱,۱۵۰,۰۰۰ تومان
