معرفی سگ نژاد بیگل
بیگل نه تنها یک سگ شکارچی عالی و همراه وفادار است، بلکه خوش مشرب و بامزه بوده و چهره ای جذاب به دلیل حالت التماس آمیز صورتش دارد. این نژاد به صورت دسته ای شکار می کرده و بنابراین از همراهی با دیگران لذت می برد و معمولا خلق و خوی آرام و مطیعی دارد. بیگل ها در دو اندازه وجود دارند: زیر ۱۳ اینچ و بین ۱۳ تا ۱۵ اینچ، هر دو محکم و قوی و بزرگ تر از اندازه شان هستند و در رنگ هایی جذاب مانند لیمویی، قرمز و سفید و سه رنگ دیده می شوند.
چهره بیگل با چشم های بزرگ قهوه ای یا فندقی و گوش های بلند و آویزان روی سر پهن، جذابیت زیادی دارد. این نژاد که توسط علاقه مندان خود شاد و شنگول توصیف شده، بسیار دوست داشتنی، مهربان و اجتماعی است و به همین دلیل یکی از بهترین سگ های خانوادگی به شمار می رود. بیگل ها کنجکاو، باهوش و پرانرژی هستند و نیاز به بازی و فعالیت روزانه کافی دارند تا سلامت جسمی و روحی آن ها حفظ شود.
صفات و ویژگیهای نژاد بیگل
مهربان با خانواده
میزان محبت یک نژاد با اعضای خانواده یا سایر افرادی که به خوبی میشناسد چقدر است؟ برخی از نژادها میتوانند با همه به جز صاحب خود احساس غریبگی کرده و گوشهگیر باشند، در حالی که نژادهای دیگر با همه کسانی که میشناسند مانند بهترین دوست خود رفتار میکنند.
رفتار خوب با کودک خردسال
میزان تحمل و شکیبایی نژاد در برابر رفتار کودکان و به طور کلی میزان طبیعت خانواده دوست آنها . سگها باید همیشه در اطراف کودکان خردسال، تحت نظارت باشند.
رفتار خوب با سایر سگ ها
اینکه یک نژاد چقدر با سگهای دیگر دوستانه رفتار میکند. سگها همیشه باید برای تعامل و آشنایی با سگهای دیگر تحت نظارت باشند، اما برخی از نژادها ذاتاً بیشتر احتمال دارد که با سگهای دیگر، چه در خانه و چه در مکانهای عمومی، کنار بیایند.
سطح ریزش مو
چه مقدار خز و مو از نژاد به جا می ماند؟ نژادهایی که ریزش موی زیادی دارند، نیاز به برس زدن بیشتری دارند. همچنین احتمال بیشتری دارد که انواع خاصی از آلرژی را ایجاد کنند و به احتمال بیشتری به جاروبرقی کشیدن و رول کردن مداوم پرزها نیاز دارند.
دفعات نیاز به نظافت بدن
هر نژاد چند وقت یکبار به حمام کردن، برس زدن، کوتاه کردن یا سایر انواع مراقبت از پوشش نیاز دارد. هنگام بررسی میزان تلاش لازم برای نظافت، در نظر بگیرید که چقدر زمان، صبر و بودجه برای این نوع مراقبت دارید. همه نژادها به کوتاه کردن منظم ناخن نیاز دارند.
سطح آبریزش دهان
میزان تمایل یک نژاد به آب دهان. اگر شما وسواس زیادی به تمیزی دارید، سگهایی که میتوانند رشتههای آب دهان را روی بازوی شما یا لکههای بزرگ خیس روی لباسهایتان باقی بگذارند، ممکن است انتخاب مناسبی برای شما نباشند.
خوشرویی با غریبه ها
میزان استقبال یک نژاد از غریبهها چقدر است؟ بعضی از نژادها صرف نظر از موقعیت مکانی، در مواجهه با همه غریبهها محتاط یا کمحرف هستند، در حالی که نژادهای دیگر از ملاقات با یک انسان جدید در هر زمانی که در اطراف باشد، خوشحال میشوند.
سطح بازیگوشی
اینکه یک نژاد چقدر به بازی کردن علاقه دارد، حتی بعد از سن تولگی، احتمالاً به این ویژگی بستگی دارد. بعضی از نژادها تا دوران بزرگسالی همچنان به بازی طنابکشی یا آوردن اشیا علاقه دارند، در حالی که برخی دیگر از اینکه بیشتر اوقات روی مبل کنار شما لم بدهند، خوشحال میشوند.
میزان غریزه نگهبانی
تمایل یک نژاد به هشدار دادن به شما در مورد حضور غریبهها. این نژادها بیشتر به هرگونه تهدید بالقوه واکنش نشان میدهند، چه پستچی باشد و چه گربه بیرون پنجره. این نژادها احتمالاً با غریبههایی که وارد خانه میشوند گرم میگیرند و توسط خانوادهشان پذیرفته میشوند.
سطح سازگاری
اینکه یک نژاد چقدر راحت با تغییرات کنار میآید. این میتواند شامل تغییرات در شرایط زندگی، سر و صدا، آب و هوا، برنامه روزانه و سایر تغییرات در زندگی روزمره باشد.
سطح آموزش پذیری
آموزش سگ چقدر آسان خواهد بود و سگ شما چقدر مشتاق یادگیری چیزهای جدید خواهد بود. بعضی از نژادها فقط میخواهند صاحب خود را راضی کنند، در حالی که برخی دیگر ترجیح میدهند هر کاری را که میخواهند، هر زمان که میخواهند و هر کجا که میخواهند انجام دهند!
سطح انرژی
سطح پارس کردن
این نژاد چقدر صدا تولید میکند، چه با پارس کردن و چه با زوزه کشیدن. در حالی که برخی از نژادها به هر رهگذری یا پرندهای که از پنجره رد میشود پارس میکنند، برخی دیگر فقط در موقعیتهای خاص پارس میکنند. برخی از نژادهای بدون پارس هنوز هم میتوانند صدا تولید کنند و از صداهای دیگر برای بیان منظور خود استفاده کنند.
نیاز به تحریک ذهنی
یک نژاد سگ برای شاد و سالم ماندن به چه میزان تحریک ذهنی نیاز دارد؟ سگهای هدفمند میتوانند شغلهایی داشته باشند که نیاز به تصمیمگیری، حل مسئله، تمرکز یا سایر ویژگیها دارد و بدون ورزش مغزی مورد نیاز، پروژههای خودشان را برای مشغول نگه داشتن ذهنشان ایجاد میکنند و احتمالاً این پروژهها از نوع پروژههایی نخواهند بود که شما دوست دارید.
استاندارد نژاد
بیگل یک سگ شکاری کوچک، محکم و با جثه ای فشرده است که ظاهری شبیه به یک روباه شکار مینیاتوری دارد. سر او نسبتا بلند با جمجمه ای پهن و کمی گنبدی شکل است. گوش ها بلند، نرم و به سمت گونه ها متمایل هستند و تقریبا تا نوک بینی می رسند. چشم ها درشت، با فاصله مناسب از هم، به رنگ قهوه ای یا فندقی و با نگاهی ملایم و درخواست کننده است. پوزه مستقیم و با طول متوسط است.
گردن بیگل بلند و بدون پوست اضافی است. شانه ها مورب، پاکیزه و عضلانی بوده و سینه ای عمیق و پهن دارد. کمر او کوتاه، عضلانی و قوی است و دنده ها خوب انحنا دارند که فضای کافی برای ریه ها فراهم می کند. دم نسبتا کوتاه، با انحنای ملایم و به صورت شاد و رو به بالا حمل می شود، اما نباید روی کمر بچرخد.
دست های جلو صاف و با استخوان بندی مناسب هستند. پاها جمع، گرد و محکم با بالشتکی پر و سفت است. ران ها و کفل ها قدرتمند و عضلانی بوده و قدرت پیشرانش خوبی ایجاد می کنند. پوشش بدن کوتاه، سفت و زبر است. این نژاد در دو اندازه مجاز وجود دارد: زیر ۳۳ سانتیمتر (سیزده اینچ) و بین ۳۳ تا ۳۸ سانتیمتر (پانزده اینچ).
هر رنگ مجاز برای سگ های شکاری در این نژاد پذیرفته است، اما الگوهای مرل و بریندل غیرقابل قبول و باعث حذف از رقابت می شوند. حرکت او باید آزاد، روان و با استقامت بالا باشد.
تاریخچه نژاد
ریشه های این نژاد باستانی قرن ها موضوع حدس و گمان بوده و حتی نام آن نیز رازآلود است. برخی کارشناسان معتقدند که نام بیگل از کلمه گائلیک beag به معنی «کوچک» گرفته شده، در حالی که عده ای دیگر به واژه فرانسوی be’geule اشاره می کنند که صدای سگ های شکاری هنگام تعقیب شکار را توصیف می کند.
گزارش هایی وجود دارد که نشان می دهد سگ های کوچک دسته ای برای شکار خرگوش و خرگوش صحرایی در انگلستان پیش از ورود لژیون های رومی در ۵۵ قبل از میلاد استفاده می شدند. تا قرن ۱۵، اکثر نجیب زادگان انگلیسی دسته ای از سگ های بزرگ برای شکار گوزن و سگ های کوچک برای تعقیب خرگوش داشتند و این سگ های کوچک و جمع و جور، اجداد بیگل های مدرن ما هستند.
اصطلاح سگ پیاده (foot hound) نقش مهمی در محبوبیت بیگل در میان شکارچیان انگلستان، اروپا و آمریکای شمالی دارد. بر خلاف سگ های بزرگ تر مانند فاکسهاند یا هریر، بیگل را می توان روی پا تعقیب کرد و نیازی به اسب نبود. کسانی که قادر به نگهداری و تغذیه اسب نبودند یا افراد مسن تر نمی توانستند روزی طولانی با اسب شکار کنند، به راحتی می توانستند با دسته ای از بیگل ها به شکار بپردازند.
واردات بیگل ها به آمریکا پس از جنگ داخلی آغاز شد و محبوبیت آن ها در میان شکارچیان خرگوشی آمریکا بسیار سریع بود. اولین بیگل ثبت شده در AKC با نام «Blunder» در سال ۱۸۸۵ بود. تا امروز، علاقه مندان بیگل در مناطق جنگلی آمریکای شمالی هنوز به حس بویایی عالی، صدای دلنشین و علاقه فراوان این نژاد به شکار خرگوش ایمان دارند.
مراقبت از نژاد بیگل
پرورش دهندگان مسئول، سگ های بیگل خود را برای بیماری هایی مانند دیسپلازی لگن، کم کاری تیروئید، صرع، دررفتگی کشکک زانو (Luxating Patella) و اختلالات چشمی بررسی می کنند. مانند همه نژادها، گوش های بیگل باید هفته ای یک بار کنترل شوند و دندان ها نیز به طور منظم مسواک زده شوند تا سلامت دهان و گوش حفظ شود.
آزمایش های توصیه شده توسط باشگاه ملی بیگل برای تضمین سلامت شامل موارد زیر است:
- ارزیابی لگن (Hip Evaluation)
- آزمایش قلب (Cardiac Exam)
- ارزیابی چشم توسط چشم پزشک (Ophthalmologist Evaluation)
- ارزیابی تیروئید (Thyroid Evaluation)
- تست DNA برای سندرم موسلادین-لوکهMusladin Lueke Syndrome (MLS) – DNA Test
بیگل ها پوششی صاف و متراکم با دو لایه دارند که در زمستان سنگین تر می شود و بهار فصل ریزش مو است. این نژاد همچنین در طول سال ریزش موی متوسطی دارد. با برس زدن هفتگی با برس با متوسط یا دستکش مخصوص سگ (hound glove) می توان موهای شل را جمع کرده و رشد موهای جدید را تحریک کرد.
بیگل ها نیازی به استحمام مکرر ندارند، مگر اینکه خیلی کثیف شوند. مانند سایر نژادها، ناخن های بیگل باید به طور منظم کوتاه شوند، زیرا ناخن های بلند می توانند باعث درد و مشکلات حرکتی هنگام راه رفتن و دویدن شوند و سلامت سگ را تهدید کنند.
بیگل ها سگ هایی فعال و پرانرژی هستند و نیاز به حداقل یک ساعت ورزش روزانه دارند. این ورزش تنها به رها کردن آن ها در حیاط محدود نمی شود، زیرا بیگل ها برای کار در دسته پرورش یافته اند و زمانی خوشحال ترند که همراهی داشته باشند. بیگلی که مدت طولانی تنها رها شود، ممکن است رفتار مخرب نشان دهد که با داشتن یک همراه انسانی یا سگ می توان از آن جلوگیری کرد.
بیگل ها مهارت بالایی در فرار دارند، بنابراین محیط تمرین باید دارای حصار حداقل ۵ فوت ارتفاع باشد و تا زیر زمین ادامه یابد تا از حفر تونل جلوگیری شود. پیاده روی ها نیز همیشه باید با قلاده انجام شود، زیرا بیگل به عنوان یک سگ شکاری با حس بویایی بسیار قوی، نمی تواند در برابر تمایل به دنبال کردن بو مقاومت کند.
مانند همه سگ ها، اجتماعی شدن زودهنگام و حضور در کلاس های آموزش توله سگ برای بیگل ضروری است. تشویقی ها ابزار بسیار موثری در آموزش این نژاد به شمار می روند. بیگل ها به روش های سختگیرانه پاسخ نمی دهند، اما صبر، تقویت مثبت و کمی خلاقیت در آموزش، در نهایت بهترین نتیجه را به همراه دارد.
بیگل ها با یک غذای سگ باکیفیت، چه صنعتی و چه خانگی و تحت نظر دامپزشک، به خوبی رشد می کنند. رژیم غذایی باید متناسب با سن سگ باشد؛ توله، بالغ یا سالمند تا سلامت و انرژی او حفظ شود.
برخی بیگلها مستعد اضافه وزن هستند، بنابراین مصرف کالری و وزن آن ها باید به دقت کنترل شود. تشویقی ها ابزار موثری در آموزش هستند، اما مصرف بیش از حد می تواند باعث چاقی شود. همچنین آشنایی با غذاهای انسانی ایمن و غیرایمن برای سگ ضروری است و در صورت نگرانی، حتما با دامپزشک مشورت کنید. آب تازه و تمیز باید همیشه در دسترس بیگل قرار داشته باشد تا سلامت عمومی و هیدراتاسیون او حفظ شود.
محصولات مرتبط از برند رویال کنین
