معرفی نژاد چاو چاو
چاو چاو سگی همه کاره با ریشه در چین باستان است که تصویری از یک سگ عضلانی و قوی با سینه عمیق و ظاهری نجیب و باشکوه ارائه می دهد. این نژاد باوقار، جدی و کمی دور از دسترس است و ویژگی های منحصر به فردی دارد؛ از جمله یال شیرگونه اطراف سر و شانه ها، زبان آبی-سیاه و چشم های بادامی عمیق که به چهره ای متکبر و مغرور می انجامد. چاو چاوها قوی، جمع و جور و با قد تا ۲۰ اینچ در شانه هستند و پوشش آن ها می تواند زبر یا نرم و در رنگ های قرمز، سیاه، آبی، دارچینی یا کرم باشد.
صاحبان معتقدند چاو چاوها از پاکیزه ترین سگ ها هستند: به راحتی آموزش توالت می گیرند، بوی بد ندارند و همانند گربه ها تمیز و دقیق هستند. چاو چاوهای اجتماعی شده هرگز پرخاشگر نیستند و همواره باوقار و نجیب رفتار می کنند. این نژاد با غریبه ها دور از دسترس است و نسبت به اعضای خانواده وفاداری بی پایان دارد. آرام، سازگار و بدون نیاز به ورزش خاص است. چاو چاوها به راحتی با زندگی شهری وفق پیدا می کنند.
صفات و ویژگیهای نژاد چاو چاو
مهربان با خانواده
میزان محبت یک نژاد با اعضای خانواده یا سایر افرادی که به خوبی میشناسد چقدر است؟ برخی از نژادها میتوانند با همه به جز صاحب خود احساس غریبگی کرده و گوشهگیر باشند، در حالی که نژادهای دیگر با همه کسانی که میشناسند مانند بهترین دوست خود رفتار میکنند.
رفتار خوب با کودک خردسال
میزان تحمل و شکیبایی نژاد در برابر رفتار کودکان و به طور کلی میزان طبیعت خانواده دوست آنها . سگها باید همیشه در اطراف کودکان خردسال، تحت نظارت باشند.
رفتار خوب با سایر سگ ها
اینکه یک نژاد چقدر با سگهای دیگر دوستانه رفتار میکند. سگها همیشه باید برای تعامل و آشنایی با سگهای دیگر تحت نظارت باشند، اما برخی از نژادها ذاتاً بیشتر احتمال دارد که با سگهای دیگر، چه در خانه و چه در مکانهای عمومی، کنار بیایند.
سطح ریزش مو
چه مقدار خز و مو از نژاد به جا می ماند؟ نژادهایی که ریزش موی زیادی دارند، نیاز به برس زدن بیشتری دارند. همچنین احتمال بیشتری دارد که انواع خاصی از آلرژی را ایجاد کنند و به احتمال بیشتری به جاروبرقی کشیدن و رول کردن مداوم پرزها نیاز دارند.
دفعات نیاز به نظافت بدن
هر نژاد چند وقت یکبار به حمام کردن، برس زدن، کوتاه کردن یا سایر انواع مراقبت از پوشش نیاز دارد. هنگام بررسی میزان تلاش لازم برای نظافت، در نظر بگیرید که چقدر زمان، صبر و بودجه برای این نوع مراقبت دارید. همه نژادها به کوتاه کردن منظم ناخن نیاز دارند.
سطح آبریزش دهان
میزان تمایل یک نژاد به آب دهان. اگر شما وسواس زیادی به تمیزی دارید، سگهایی که میتوانند رشتههای آب دهان را روی بازوی شما یا لکههای بزرگ خیس روی لباسهایتان باقی بگذارند، ممکن است انتخاب مناسبی برای شما نباشند.
خوشرویی با غریبه ها
میزان استقبال یک نژاد از غریبهها چقدر است؟ بعضی از نژادها صرف نظر از موقعیت مکانی، در مواجهه با همه غریبهها محتاط یا کمحرف هستند، در حالی که نژادهای دیگر از ملاقات با یک انسان جدید در هر زمانی که در اطراف باشد، خوشحال میشوند.
سطح بازیگوشی
اینکه یک نژاد چقدر به بازی کردن علاقه دارد، حتی بعد از سن تولگی، احتمالاً به این ویژگی بستگی دارد. بعضی از نژادها تا دوران بزرگسالی همچنان به بازی طنابکشی یا آوردن اشیا علاقه دارند، در حالی که برخی دیگر از اینکه بیشتر اوقات روی مبل کنار شما لم بدهند، خوشحال میشوند.
میزان غریزه نگهبانی
تمایل یک نژاد به هشدار دادن به شما در مورد حضور غریبهها. این نژادها بیشتر به هرگونه تهدید بالقوه واکنش نشان میدهند، چه پستچی باشد و چه گربه بیرون پنجره. این نژادها احتمالاً با غریبههایی که وارد خانه میشوند گرم میگیرند و توسط خانوادهشان پذیرفته میشوند.
سطح سازگاری
اینکه یک نژاد چقدر راحت با تغییرات کنار میآید. این میتواند شامل تغییرات در شرایط زندگی، سر و صدا، آب و هوا، برنامه روزانه و سایر تغییرات در زندگی روزمره باشد.
سطح آموزش پذیری
آموزش سگ چقدر آسان خواهد بود و سگ شما چقدر مشتاق یادگیری چیزهای جدید خواهد بود. بعضی از نژادها فقط میخواهند صاحب خود را راضی کنند، در حالی که برخی دیگر ترجیح میدهند هر کاری را که میخواهند، هر زمان که میخواهند و هر کجا که میخواهند انجام دهند!
سطح انرژی
سطح پارس کردن
این نژاد چقدر صدا تولید میکند، چه با پارس کردن و چه با زوزه کشیدن. در حالی که برخی از نژادها به هر رهگذری یا پرندهای که از پنجره رد میشود پارس میکنند، برخی دیگر فقط در موقعیتهای خاص پارس میکنند. برخی از نژادهای بدون پارس هنوز هم میتوانند صدا تولید کنند و از صداهای دیگر برای بیان منظور خود استفاده کنند.
نیاز به تحریک ذهنی
یک نژاد سگ برای شاد و سالم ماندن به چه میزان تحریک ذهنی نیاز دارد؟ سگهای هدفمند میتوانند شغلهایی داشته باشند که نیاز به تصمیمگیری، حل مسئله، تمرکز یا سایر ویژگیها دارد و بدون ورزش مغزی مورد نیاز، پروژههای خودشان را برای مشغول نگه داشتن ذهنشان ایجاد میکنند و احتمالاً این پروژهها از نوع پروژههایی نخواهند بود که شما دوست دارید.
استاندارد نژاد
چاو چاو سگی باستانی و همه کاره با خاستگاه چین است که برای شکار، گله داری، حمل بار و محافظت استفاده می شد. ساختار بدن او قدرتمند، مربعی شکل و دارای استخوان بندی سنگین است. این نژاد دارای پوشش دو لایه زبر و ایستاده (یا صاف)، سری بزرگ با جمجمه پهن و پوزه کوتاه و عمیق است. ویژگی های منحصر به فرد چاو چاو شامل زبان آبی-سیاه، چهره اخمو و حرکت خاص و مستقیم او می باشد.
سر چاو چاو با ابهت حمل می شود و حالتی جدی، باشکوه و مستقل دارد. چشم ها تیره، گود افتاده، بادامی شکل و مایل قرار گرفته اند که ظاهری شرقی به او می بخشد. گوش ها کوچک، مثلثی و کاملا ایستاده هستند. بدن او کوتاه، فشرده، پهن و عمیق است و خط پشت صاف و مستقیم می باشد. دم به بالا و چسبیده به پشت حمل می شود.
چاو چاو دارای دست و پاهای مستقیم، قوی و موازی است که با استخوان های سنگین و عضلانی پشتیبانی می شوند. پاها گرد و گربه ای شکل هستند. دو نوع پوشش زبر و صاف وجود دارد که هر دو دولایه بوده و رنگ های مجاز شامل قرمز، سیاه، آبی، دارچینی و کرم می باشند. نژاد نر و ماده از نظر ساختاری مشابه هستند، اما نرها معمولا بزرگ تر و با ابهت تر ظاهر می شوند.
حرکت چاو چاو مستقیم، کوتاه، قدرتمند و خاص است. به دلیل ساختار راست تر اندام عقب، گام های او کوتاه تر و با حرکت خاصی شبیه به “راه رفتن روی پایه” است. این نژاد باهوش، مستقل و باوقار است و با غریبه ها محتاط برخورد می کند.
تاریخچه نژاد
چاو چاو، یکی از منحصر به فردترین و احتمالا قدیمی ترین نژادهای جهان، در آثار دوران سلسله هان چین (حدود ۲۰۶ قبل از میلاد) به تصویر کشیده شده است، اما شواهد نشان می دهد این نژاد سابقه ای بسیار طولانی تر دارد و اجداد سایر نژادهای اسپیتز، از نروژی ایلکهاند قوی گرفته تا پامرانین کوچک و ظریف، به شمار می رود.
چاو چاوها در طول تاریخ نقش های متعددی داشته اند. گاهی همراه نجیب زادگان چینی بوده اند و گفته می شود امپراتوری در سلسله تانگ حدود قرن هشتم، یک مرکز نگهداری با حدود ۵۰۰۰ چاو چاو و پرسنل دو برابر آن داشته است. آن ها همچنین به عنوان سگ نگهبان، بارکش و شکارچی خدمت می کردند. نیاکان این نژاد در گذشته های دور حتی به عنوان منبع غذایی در سرزمینی پرجمعیت و کم پروتئین مورد استفاده قرار می گرفتند و یکی از لقب های قدیمی این نژاد «سگ خوراکی» بوده است که برخی معتقدند از واژه کانتونی «خوراکی» گرفته شده است.
توضیح دیگری برای نام این نژاد به کشتی های تجاری بریتانیا در قرن ۱۸ مربوط می شود؛ اصطلاح chow chow در انگلیسی ساده به وسایل کوچک و متفرقه بار کشتی گفته می شد که در فهرست ثبت نشده بودند و سگ های عجیب و غریب چینی که تاجران بریتانیایی خریداری می کردند نیز تحت همین عنوان chow chow ثبت می شدند.
در دهه ۱۸۲۰، چاو چاوها در باغ وحش لندن به عنوان سگ های وحشی چین به نمایش درآمدند، اما در غرب محبوبیت واقعی خود را زمانی پیدا کردند که ملکه ویکتوریا، عاشق سگ ها، یکی از آن ها را خریداری کرد. اولین نمایش چاو چاو در آمریکا در دهه ۱۸۹۰ برگزار شد و این نژاد در سال ۱۹۰۳ به ثبت AKC رسید.
مراقبت از نژاد چاو چاو
مشکلات سلامتی رایج در چاو چاو می تواند شامل برگشت پلک به داخل (Eyelid Entropion)، دیسپلازی لگن و آرنج، آلرژی ها و مشکلات عملکرد تیروئید باشد. این مشکلات با غربالگری سلامت، پرورش مسئولانه و مراقبت منظم قابل کاهش هستند و تشخیص و مدیریت آن ها با مراقبت دامپزشکی امکان پذیر است.
آزمایش های توصیه شده توسط باشگاه ملی چاو چاو برای تضمین سلامت شامل موارد زیر است:
- (ارزیابی کشکک زانو) Patella Evaluation
- (ارزیابی لگن) Hip Evaluation
- (ارزیابی آرنج)Elbow Evaluation
- (ارزیابی چشم توسط چشمپزشک) Ophthalmologist Evaluation
- (ارزیابی تیروئید) Thyroid Evaluation
چاو چاوها، چه با پوشش زبر و چه صاف، دارای پوششی دو لایه و پرپشت هستند و نیاز به مراقبت منظم دارند. برس کشیدن کامل حداقل دو بار در هفته و استحمام ماهانه می تواند سلامت پوست و مو را حفظ کند و هرگونه مشکل انگل مانند کک یا کنه باید فورا درمان شود.
مراقبت از چشم ها و گوش ها باید در هر جلسه نگهداری انجام شود و ناخن ها نیز به طور منظم کوتاه شوند. پوشش توله و موهای اطراف سر در صورت عدم مراقبت منظم ممکن است گره بخورد، بنابراین حذف کامل گره ها و برس کشیدن یا شانه کردن لایه زیرین مو ضروری است. پس از استحمام، استفاده از سشوار با باد خنک برای خشک کردن کامل چاو چاو توصیه می شود.
چاو چاو سگی فعال و هوشیار است که نیاز متوسطی به ورزش دارد. این نژاد نیازمند پیاده روی روزانه و بازی های متوسط با اسباب بازی ها است و ورزش های پرتحرک یا شدید مناسب آن نیست.
ورزش در ساعات گرم روز باید اجتناب شود، زیرا چاو چاو تحمل گرما و رطوبت بالا را ندارد. پیاده روی با سرعت متوسط چهار بار یا بیشتر در روز، هم سلامت سگ و هم صاحبش را تضمین می کند و انجام فعالیت ها بهصورت مشترک، رابطه بین انسان و سگ را تقویت می کند.
اجتماعی شدن زودهنگام و حضور در کلاس های آموزش توله سگ برای چاو چاو توصیه می شود و کمک می کند این نژاد به یک همراه بااخلاق و متعادل تبدیل شود. صبر و تقویت مثبت و مداوم کلید موفقیت در آموزش هستند.
چاو چاو سگی بسیار باهوش اما گاهی لجباز است. برای ایجاد رابطه ای مبتنی بر اعتماد، باید از روش های سختگیرانه اجتناب کرد و صبر، تحسین و تمرین منظم بهترین ابزارها برای تربیت این نژاد به شمار می روند.
انواع باکیفیت غذای خشک و کنسروی سگ در بازار موجود است و بسیاری از مالکین ترجیح می دهند رژیم غذایی کم غله به سگ خود بدهند. پوست چاو چاو را به طور منظم برای هرگونه تحریک یا علائم حساسیت بررسی کنید، حتی اگر رژیم غذایی او تغییر نکرده باشد، زیرا شرکت های تولید غذای سگ فرمول ها را گاهی تغییر می دهند.
باید بدانید که تشویقی ها نیز ممکن است باعث حساسیت و مشکلات گوارشی شوند. از دادن غذای انسانی به طور مکرر خودداری کنید، به ویژه اجتناب از استخوان های پخته و غذاهای پرچرب. با آگاهی از اینکه چه غذاهای انسانی برای سگ ایمن و چه غذاهایی خطرناک هستند و در صورت نگرانی، مشاوره با دامپزشک، سلامت و وزن سگ حفظ می شود.
محصولات مرتبط از برند رویال کنین
غذای سگ مدیوم ادالت رویال کنین
از: ۱۰,۵۰۰,۰۰۰ تومان
